بازدید: 79

عنوان مقاله: تسهیم دانش در شبکه های اجتماعی؛فاکتورهای موثر بر آن و چالش ها

موضوع: مدیریت دانش

دانشجو: زهرا نقیان

استاد: دکتر روح اله تولایی

سال انتشار(میلادی): ۲۰۱۹

وضعیت: تمام متن

منبع: تحقیق کلاسی درس مدیریت دانش دکتر روح اله تولایی، دانشگاه شهید بهشتی، نیمسال دوم تحصیلی ۹۷-۱۳۹۶

تهیه و تنظیم: رسانه اجتماعی مدرسه مدیریت شهید بهشتی MGTschool.ir

چکیده:

توسعه و محبوبیت شبکه های اجتماعی فرصت های جدیدی را برای نحوه ارتباطات، تعامل افراد و به اشتراک گذاری محتوا به وجود آورده است. روزانه هزاران میلیون واحد اطلاعات از جمله متن های های کوتاه، عکس و کلیپ های صوتی و تصویری در این شبکه ها به اشتراک گذاشته می شود. امروزه شبکه های اجتماعی در حال تبدیل شدن به یک پلتفرم ارزشمند برای سهولت به اشتراک گذاری دانش نه تنها در سطح فردی بلکه در سطح سازمانی هستند. با این حال تا به حال تنها بخش کوچکی از این ظرفیت برای به اشتراک گذاری هر نوع دانشی که برای کاربران سودمند باشد، استفاده شده است. این روند توجه بسیاری از رشته های آکادمیک را به این موضوع جلب کرده است.

آینده کشور ها به واسطه نقش دانش در به کارگیری هوشمندانه شبکه های اجتماعی و فضای مجازی است. اشتراک دانش، یکی از عناصر کلیدی برنامه های مدیریت دانش می باشد. لذا با توجه به اهمیت اشتراک دانش و گسترده شدن قلمرو مجازی در دنیای امروز، هدف این مقاله بررسی و ترکیب یافته های پژوهش های قبلی درمورد استفاده و عوامل موثر بر اشتراک دانش در شبکه های اجتماعی است.

واژگان کلیدی: مدیریت دانش، اشتراک دانش، شبکه های اجتماعی

  1. مقدمه

شبکه های اجتماعی به صورت فزاینده ای در سال های اخیر محبوب شده اند. استفاده روزافزون از رسانه های اجتماعی برای به اشتراک گذاری اطلاعات نیز موجب توجه زیادی از جامعه علمی شده است (Osatuyi, 2013). توسعه چشمگیر این رسانه ها انقلابی در چگونگی به اشتراک گذاری دانش افراد، ارتباطات و همکاری آن ها با یکدیگر و درگیری به موقع در گفتگوهای محیط کار ایجاد کرده است(Filo, Lock, & Karg, 2015; Li & Sakamoto, 2014). سیستم های رسانه های اجتماعی شامل طیف گسترده ای از رسانه های آنلاین،از جمله انجمن های گفتگو  مانند شبکه های اجتماعی  (مثل مای اسپیس و فیس بوک)، میکروبلاگ ها (مانند وبلاگ های شخصی یا توییتر)،

برنامه های اشتراک گذاری تصویر یا ویدیو (مانند فلیکر یا یوتیوب) و وب سایت های مشارکتی مانند ویکی پدیا است (Kaplan & Haenlein, 2010; Osatuyi, 2013; Yan, Davison, & Mo, 2013). این نوع از ابزارهای ارتباط جمعی به عنوان فضایی برجسته برای ایجاد کانال های به اشتراک گذاری دانش در نظر گرفته می شوند که در آن افراد قادر به پیدا کردن افراد دیگری با منافع و علایق مشابه هستند و افکار خود را با آن ها به اشتراک می گذارند (Bilgihan, Barreda, Okumus, & Nusair, 2016). امروزه برنامه های کاربردی شبکه های اجتماعی فراتر از استفاده شخصی است. آن ها به طور وسیع توسط سازمان ها به عنوان وسیله ای برای به اشتراک گذاری دانش و ارتباطات، به واسطه طیف وسیعی از ابزارهای مختلف، پذیرفته شده اند (Lam, Cheng, & Yeung, 2016)  .

از طرفی با ظهور جهانی سازی اقتصادی و اقتصاد مبتنی بر دانش، مدیریت دانش موفق تبدیل به یک عامل تعيين کننده مهم موثر بر اثربخشی و عملکرد یک سازمان شده است. در همين حال، به اشتراك گذاری دانش موثر از اهميت زیادی به عنوان یک سنگ بنا در مدیریت دانش برخوردار است (Sharma, Singh, & Neha ., 2012). با توجه به اهمیت اشتراک دانش کارکنان و گسترش سریع فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT)، تعداد بیشتری از سازمان ها به تدریج مدیریت دانش و حالت های اجرایی خود را تغییر داده و از روابط متداول چهره به چهره با افراد به روابط مجازی تغییر حالت دادند (Zhang, Zhou, & Pablos, 2013). لذا این تحقيق بر آن است که عوامل موثر بر عملکرد به اشتراك گذاری دانش در شبکه های اجتماعی را شناسایی کند.

  1. مبانی نظری تحقیق
  • به اشتراک گذاری دانش

Bukowitz and Williams’s به اشتراک گذاری دانش را به عنوان فعالیتی تعریف می کنند که از طریق آن دانش (مانند اطلاعات، مهارت ها یا تخصص) در میان افراد، دوستان، خانواده ها، جوامع و سازمان ها مبادله می شود (Bukowitz & Williams, 1999).  به طور کلی استفاده از ابزارهای ارتباطی فناوری اطلاعات از اشتراک دانش پشتیبانی می کنند (Eid & Nuhu, 2011).

به عنوان مثال، مطالعه توسط (Chan, Lee, Chu, & Leung, 2013) استفاده از وبلاگ ها و فیس بوک را برای حمایت از فعالیت های مدیریت دانش از جمله ایجاد، به اشتراک گذاری و کاربرد را مورد مقایسه قرار می دهد. آن ها دریافتند که هر دو ابزار عموما از مدیریت دانش پشتیبانی می کنند اما فیس بوک دارای قابلیت ها و پتانسیل بیشتری نسبت به وبلاگ ها در حمایت از اشتراک دانش است. سایر مطالعات به بررسی تأثیر عوامل خاص بر استفاده از ابزارهای SNS برای به اشتراک گذاری دانش پرداخته است.

(Jadin, Gnambs, & Batinic , 2013; Ma & Chan, 2014; Yu, Lu, & Liu, 2010)

در حالی که برخی مطالعات تجربی پیشین، میزان اشتراک دانش را از لحاظ مشارکت و تعامل اندازه گیری کرده اند، (Kapur & Kinzer, 2007; Mazzolini & Maddison, 2007)، دیگران پیشنهاد کرده اند که به اشتراک گذاری دانش پیچیده است و نمی تواند از طریق رسانه های اجتماعی به دلیل میزان تعامل اجتماعی حاصل شود.

(Wang & Noe, 2010; Ma & Yuen, Gender Differences of Knowledge Sharing in Online Learning Environment, 2011)

مطالعات اندکی انگیزه هایی برای رفتار اشتراک گذاری دانش آنلاین را مورد بررسی قرار داده اند

(Ghadirian, Ayub, Silong, & Hosein Zadeh, 2014). این مطالعه با هدف بررسی فاکتورهای انگیزشی که بر اشتراک دانش در میان افراد تأثیر می گذارد، با تمرکز ویژه بر چگونگی تاثیرگذاری روابط بین فردی در محیط رسانه های اجتماعی، انجام شد. نوع دوستی یک عامل کلیدی برای چنین رفتارهایی است.

  • دلایل اشتراک دانش

انسان ها هيچ گاه حاضر به از دست دادن دارايي هاي ارزشمند خود از جمله دانش
نيستند، مگر آن كه در برابر آن دريافتي داشته باشد. داونپورت معتقد است حداقل سه مورد
در تسهيم دانش وجود دارد كه به ترتيب اولويت، افراد بخاطر آن دانش خود را تسهيم مي كنند (Davenport & Prusak, 1998):

مقابله به مثل:  مقابله به مثل يا جبران خدمت مي تواند به عنوان پرداختي براي جبران
به اشتراك گذاري دانش باشد. زمان، انرژي و دانش ما محدود است. اين منابع براي بسياري
از مردم روزگار ما كميابند. ما معمولا اين منابع را خرج نمي كنيم مگر اينكه مطمئن باشيم
چيزي ارزشمند بدست مي آوريم.

شهرت:  داشتن سابقه در امر انتقال دانش، مقابله به مثل فعالي را بين طرفين ايجاد مي كند. شناخته شدن به عنوان منبع دانش ارزشمند مي تواند به مزيت هاي شغلي مانند: امنيت
شغلي، ارتقا و ديگر امكانات پرجاذبه براي افراد شود.

نوع دوستي:  بسياري از دانشكاران تنها براي موفقيت شركت و يا ارضاي انگيزش دروني
خود در خصوص كمك به ديگران دانش خود را عرضه مي كنند. انگيزش عرضه دانش، ناشي
از عشق به رشته علمي و درجاتي از نوع دوستي است. نوع دوستي در دانش امري ضروري،
قابل تشويق و گسترش است. مك فرسون[۱] معتقد است:”  فرهنگ ملي ما فردگرايي ملكي
است.”  بنابراين به هيچ وجه منطقي نيست كه رواج موضوع مهمي مثل تسهيم دانش را
كاملا به نيت پاك آدم ها واگذاريم.

یكي ديگر از علل اشتراك دانش را مي توان ماهيت دانش دانست، برخلاف دارايي هاي
مادي، دارايي دانش با استفاده از آن افزايش مي يابد. نگرش ها، نگرش هاي جديد را مي پروراند
و اشتراك دانش تا زماني كه گيرنده را غني نمايد پايدار مي ماند. فقط منابع دانش جديد
هستند كه نگرش ها و پتانسيل هاي نامحدودي براي رشد دارند.

  • موانع به اشتراک گذاری دانش

همانطور كه پيشتر توضيح داده شد، اشتراك دانش فرايند پيچيده اي است كه عوامل بازدارنده و موانع بسياري بر عملكرد آن تأثيرگذار است. در پژوهش هايي كه به بررسي و موانع و عوامل تأثيرگذار بر اشتراك دانش در سازمان ها پرداخته اند، متغيرهاي متفاوتي مورد توجه بوده است. بر اساس مطالعه متون، موانع به دو دسته فردي و سازماني تقسيم مي شوند در اين پژوهش به علت آن كه تاكيد بر اشتراك دانش در جوامع مجازي مي باشد بنابراين فقط به ذكر موانع فردي پرداخته و از بيان موانع فناوري و سازماني امتناع ورزيده ايم.

موانع فردي اشتراك دانش، موانعي هستند كه ناشي از دانش و تجربه، ويژگي های
شخصيتي و ارتباطات ميان فردي اشخاص است. در ادامه فهرستي از مهم ترين موانع و
عوامل بازدارنده فردی اشتراك دانش كه در سازمان ها يا جوامع مختلف مانند جوامع مجازی
وجود دارد، ارائه مي شود:

  • كمبود زمان براي جوامع در فعاليت هاي اشتراك دانش : اوديل و گريسون[۲] كمبود وقت را به عنوان يک مانع معمول براي اشتراک دانش معرفي كرده و نتيجه
    مي گيرند گرچه مديران و كاركنان و اشخاص ديگر از سودمندي اشتراك دانش آگاهي دارند،
    به دليل كمبود زمان تمايلي به انجام آن ندارند(O’Dell & Grayson, 1998).
  • عدم آگاهي نسبت به فوايد و سودمندي اشتراك دانش: شركت در فعاليت های
    اشتراک دانش به طور قطع فوايدی به دنبال دارد كه عدم آگاهي نسبت به آن ها مي تواند
    مانعي برای كاركنان نسبت به اشتراك گذاری دانش و تجربه باشد. به عنوان مثال، كسب دانش و وجهه اجتماعي دو فايده از فوايد قابل انتظار از اشتراک دانش است.
  • تفاوت در سطح تجربه و دانش: ميزان استفاده افراد از دانش به اشتراک گذاشته شده
    براي موفقيت نهايي اشتراک دانش دارای اهميت است. افرادی كه دارای دانش مرتبط
    بيشتری مي باشند، به احتمال زياد، توانايي بيشتری در يادگيری، تلفيق و استفاده از دانش
    به اشتراک گذاشته را خواهند داشت. بنابراين، اين احتمال وجود دارد كه افرادی كه دانش و
    تجربه زيادی ندارند تمايل كمتری نسبت به شركت در اين گونه فعاليت ها داشته باشند.
    بر همين اساس، سازمان ها بايد افرادی را استخدام كنند كه در رابطه با وظايف كاري از دانش و تجربه بيشتری برخوردار باشند.
  • عدم اطمينان نسبت به ارزش و سودمندی دانش شخصي: اين مسئله، موجب
    خواهد شد كه سازمان ها قادر به شناسايي كاركناني كه دارای دانش و تجربه مفيد و
    ارزشمند هستند نباشند و به نوبه خود اين دانش و تجربه نيز در اختيار سايرين كه به آن
    نياز دارند قرار نخواهد گرفت. محققين در نتيجه پژوهش خود از اين مورد به عنوان يكي از
    بزرگ ترين موانع اشتراک دانش در بسياری از سازمان ها ياد مي كند (O’Dell & Grayson, 1998)
    عدم اعتماد ميان كاركنان: در واقع، بدون وجود حس اعتماد در ميان كاركنان نبايد
    انتظار داشت كه آن ها به سادگي دانش و تجربيات خود را در اختيار يكديگر قرار دهند.
    اشتراک دانش در اثر تعامل ميان كاركنان و گرايش مثبت آنان نسبت به اين امر اتفاق مي افتد.
  • فردگرايي : فردگرايي و وجود حس رقابتي در افراد به عنوان يك عامل بازدارنده و مانعي
    براي اشتراك دانش در سازمانها مورد توجه قرار گرفته است.
  • مهارت ضعيف در ارتباطات كلامي و نوشتاری: بسياری از محققان اشاره كرده اند كه
    توانايي كاركنان برای به اشتراك گذاری دانش تا حد زيادی بستگي به مهارت های ارتباطي آن ها دارد. مهارت های ارتباطي كاركنان چه كلامي (برای به اشتراك گذاری دانش ذهني) و چه نوشتاری، پايه و اساس به اشتراک گذاری مؤثر دانش در سازمان ها مي باشد.
  • عدم تعهد فرد نسبت به سازمان: تعهد سازماني نيز به عنوان يكي از عوامل تأثيرگذار
    بر اشتراك دانش در بسياری از تحقيقات مورد توجه قرار گرفته است. تعهد سازماني بستگي به ميزان هماهنگي كارمند با اهداف و ارزش های سازماني دارد.

با توجه به موانع ذكر شده و سهولت بوجود آمده بوسيله فناوری نوين اينترنت
و ديدگاه های نوين در رابطه با مديريت دانش، اشتراک دانش از طريق اينترنت و جوامع
مجازی ، يكي از بهترين روش های شيوع و تسهيم دانش مي باشند.

  • تعاریف رسانه های اجتماعی

در حالی که تعاریف متضاد و تعدادی از دیدگاه های مشابه در ادبیات در حال حاضر وجود دارد، رسانه های اجتماعی به طور کلی این گونه تعریف می شوند: “گروهی از برنامه های کاربردی مبتنی بر اینترنت که بر مبانی ایدئولوژیک و فناوری web2.0 متکی هستند و اجازه ایجاد و مبادله محتوای تولید شده توسط کاربر را می دهند” (Kaplan & Haenlein, 2010).  برخی از نویسندگان اصطلاح “رسانه های اجتماعی” را به جای web 2.0 استفاده می کنند (Berthon, Pitt, Plangger, & Shapiro, 2012). بعضی رسانه های اجتماعی را به عنوان طیف وسیعی از برنامه های کاربردی نرم افزاری تعریف کرده اند، که تعداد زیادی از کاربران را قادر می سازد تا با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و مطالب را با یکدیگر به اشتراک بگذارند.

(Leonardi, Huysman, & Steinfield, 2013; Oh, Ozkaya, & Larose, 2014).

از سوی دیگر، رسانه های اجتماعی یک ابزار برای تسهیل ساز و کارهای ارتباطی و جمع آوری افراد از طریق به اشتراک گذاری محتوا است که به عنوان ارتباطات ایجاد شده توسط کاربر شناخته می شود  (Michaelidou, Christodoulides, & Siamagka, 2011). رسانه های اجتماعی نیز از منظر سازمان های کاری، برای جستجوی و پیدا کردن اطلاعات در دسترس، که از طریق همکاری میان کارکنان محل کار ایجاد می شود، تبدیل به یک کانال مهم اطلاعاتی شده اند (Nah & Saxton, 2013). Leonardi و همکاران  (Leonardi, Huysman, & Steinfield, 2013) رسانه های اجتماعی را در محیط کار این چنین تعریف می کنند:”پلتفرمی مبتنی بر وب است که به کاربران اجازه می دهد (۱) ارتباط با همکاران خاص برقرار کند یا پیام های عمومی را برای هر کس در سازمان هست، پخش کند؛ (۲) به طور صریح یا به طور ضمنی همکاران خاصی که به عنوان شرکای ارتباطی هستند، نشان دهند ؛ (۳) ارسال، ویرایش و مرتب کردن متن و فایل های مرتبط با خود و دیگران را انجام دهند؛ و (۴) هر زمان که بخواهند، پیام ها، ارتباطات، متن و فایل ها را که توسط دیگران در سازمان ثبت شده، ارسال شده، ویرایش شده و مرتب شده اند، مشاهده کنند.” با استفاده از تعاریف و اصطلاحات مختلف، (Rambe & Nel, 2015) تکنولوژی رسانه های اجتماعی را به عنوان طیف گسترده ای از برنامه های کاربردی مانند فیس بوک، وبلاگ ها، ویکی ها، فلیکر، یوتیوب و توییتر معرفی کرده اند که از روش های توزیعی استفاده می کنند که کاربران را در یک حوزه دیجیتال جمع کنند. این موارد عبارتند از تماشای فیلم های آنلاین، چت زنده، اظهار نظر در مورد محتوای دیگران، خواندن و ارسال پیام های فوری، ایجاد، جستجو و به اشتراک گذاری اطلاعات و دانش و بازی کردن بازی های مجازی (Hajli & Lin, 2014; Rambe & Nel, 2015) .

  1. روش بررسی

این مطالعه یک بررسی ادبی سیستماتیک (SLR)[3] است که یک فرآیند تکرار پذیر است که تمام ادبیات تحقیق موجود مربوط به یک موضوع خاص یا سؤال تحقیق خاص را ترکیب می کند (Kitchenham, 2007). هدف اصلی انجام این نوع بررسی، جمع آوری و ارزیابی شواهد در مورد یک حوزه خاص است. این کار به منظور کشف هر شکاف تحقیقاتی در مطالعات موجود انجام می شود، به این ترتیب توصیه هایی برای تحقیقات بیشتر و بینش بیشتر و درک عمیق تر در مورد پدیده که باید مورد توجه قرار گیرد، بیان می شود

(Unterkalmsteiner, Gorschek, & Islam, 2012).

برای این بررسی، نویسندگان به طور گسترده به دنبال دستورالعمل های پیشنهاد شده توسط (Kitchenham, 2007) هستند.  این دستورالعمل ها ثابت کرده اند که بررسی باید شامل سه مرحله باشد، از جمله برنامه ریزی، انجام و گزارش آن. هر مرحله دارای عناصر زیر است: (۱) شناسایی سوالات بازبینی؛ (۲) فرمول پروتکل بررسی؛ (۳) شناسایی معیارهای ورود و خروج؛ (۴) بررسی روش انتخاب و استراتژی؛ (۵) بررسی کیفیت ارزیابی؛ و (۶) استخراج داده ها و تلفیق شواهد.

SLR یک روش برای انجام فرآیند شناسایی، ارزیابی و تفسیر تحقیقات مربوطه و با توجه به موضوع و پدیده مربوطه است. SLR یک تحلیل از نحوه دستیابی و تولید داده ها را انجام می دهد (Hussein, 2016).

بنابراین، این مقاله به طور سیستماتیک ادبیات مربوط به نقش شبکه های اجتماعی در به اشتراک گذاری دانش را بررسی می کند.

  1. بحث و استخراج داده ها

در بررسی سیستماتیک، در مرحله استخراج داده ها از طریق مطالعات اولیه، محققان زمینه های مختلف و موضوعات مورد مطالعه پژوهش را که مربوط به استفاده از شبکه های اجتماعی برای به اشتراک گذاری دانش است، به دقت مطالعه می کنند. نتایج نشان داد که این بررسی طیف گسترده ای از زمینه های مختلف تحقیق و موضوعات اصلی پژوهش را پوشش می دهد. جدول ۱جزئیات و شرح هر زمینه / بخش مربوط به مطالعات اولیه را که این بررسی مورد بررسی قرار گرفته است نشان می دهد.

جدول ۱. طبقه بندی رسانه های اجتماعی برای زمینه های اشتراک دانش

زمینه/ بخش شرح منبع
منظر کسب و کار / صنعت رسانه های اجتماعی دانش جمعی را ایجاد می کنند و به عنوان یک ابزار برای تسهیل اشتراک دانش و فرایندهای ارتباطی بین مدیران بخش کسب و کار عمل می کنند.

هم چنین می تواند به آن ها در جستجوی اطلاعات مربوط به مشتریان و تامین کنندگان و نیز سایر سهامداران کمک کند.

(Amide et al., 2015a; Beranger and Sassenberg, 2015; Bilgihan et al., 2016; Chung et al., 2015; Digmayer and Jakobs, 2014; Harden, 2012; Hashim and Tan, 2015; Hemsley and Mason, 2012; Hung et al., 2015; Jadin et al., 2013; Kim and Benbasat, 2012; Lee and Lim, 2011; Leonardi, 2014; Liu et al., 2015; Liu et al., 2014; Margaryan et al., 2015; Munar and Jacobsen, 2014; Nezakati et al., 2015; Nguyen et al., 2015; Oostervink et al., 2016; Ostrowski, 2011; Pan et al., 2015; Papadopoulos et al., 2013; Pillet and Carillo, 2016; Sigala and Chalkiti,
۲۰۱۵; Stewart and Osei-Bryson, 2013; Wei et al., 2015b; Xiang and Gretzel, 2010)
منظر آموزش در حوزه آموزش، رسانه های اجتماعی به عنوان یک ابزار آموزشی آنلاین کمک می کنند که دانش آموزان می توانند دانش خود را در بخش های دانشگاهی خود به اشتراک بگذارند و تولید کنند و به انجام وظایف مختلف از جمله آموزش، برنامه ریزی، ثبت نام و مدیریت دوره بپردازند. (Allam et al., 2012; Balubaid, 2013; Chai and Kim, 2010;
Chan et al., 2013; Chen and Hung, 2010; Chung et al.,
۲۰۱۶; Eid and Al-Jabri, 2016; Forkosh-Baruch and   Hershkovitz, 2012; Kaewkitipong et al., 2016b; Kulakli and Mahony, 2014; Lambić, ۲۰۱۶; Li, 2011; Li and Ma, 2014; Ma and Yuen, 2011; Ma et al., 2012; Mahmood and Dahlan, 2013; Osatuyi, 2013; Yan et al., 2016b; Yen, 2016; Yilmaz, 2016; Zhang et al., 2010)
منظر سلامت متخصصان بهداشت و درمان، رسانه های اجتماعی وسیله ای برای به اشتراک گذاشتن دانش سلامت در یک پلتفرم آنلاین هستند که از طریق آن ها می توانند با بیماران ارتباط برقرار کنند و دانش خود را با پزشکان همکار خود تبادل کنند. (Alali and Salim, 2013; Choo et al., 2015; Dumbrell and
Steele, 2014; Gilbert, 2016b; Lee and Jang, 2010; Lee et
al., 2015; Li et al., 2016; Oh, 2012; Panahi et al., 2016a;
Stewart and Abidi, 2011; Yan et al., 2016)
منظر مدیریت بحران در حوزه مدیریت بحران، برنامه های کاربردی رسانه های اجتماعی به عنوان یک پلتفرم شاخص برای ایجاد یک پل ارتباطی در زمان واقعی استفاده می شود که برای به اشتراک گذاشتن دانش در مواجهه با بلایای طبیعی و انسانی استفاده می شود. Ahmed et al., 2016; Aisha et al., 2015; Kaewkitipong et
al., 2016a; Lu and Yang, 2011; Neubaum et al., 2014; Rice and Spence, 2016; Simon et al., 2015; Yates and Paquette, 2011)
منظر توسعه حرفه ای و آموزش برنامه های کاربردی رسانه های اجتماعی ویژگی های منحصر به فردی را که سازمان ها و متخصصان منابع انسانی برای آموزش و آموزش کارکنان و افراد در سراسر مرزهای جغرافیایی دارند استفاده می کنند. (Alvino et al., 2011; Chakraborty et al., 2013; Fang and Chiu, 2010; Gang and Ravichandran, 2015; Hau and Kang, 2016; Hau and Kim, 2011; Jin et al., 2015; Knees, 2014; Omar et al., 2016; Wu et al., 2015)
مناظر دیگر رسانه های اجتماعی نیز برای به اشتراک گذاری دانش فردی و جمعی و ارتباطات از جمله چت آنلاین با دوستان و خانواده، آشنایی با دوستان جدید، اشتراک عکس ها، کلیپ های صوتی و تصویری و تبادل محتوای تولید شده که ممکن است در جای دیگر قابل دسترسی نباشد، استفاده می شود. (Chai and Kim, 2012; Chang and Chuang, 2011; Cheon et
al., 2015; Cho et al., 2010; Din and Haron, 2012; Hung and Cheng, 2013; Jarrahi, 2012; Kwahk and Park, 2015;
Kwahk and Park, 2016; Lussier et al., 2010; Ma and Chan, 2014; Majumdar and Krishna, 2011; Pai and Yeh, 2014; Park and Lee, 2010; Pee and Lee, 2015; Pi et al., 2013; Seliaman, 2013; Shang et al., 2016; Shiue et al., 2010; Tamjidyamcholo et al., 2014; Wang et al., 2016; Wei et al., 2015a; Yan et al., 2013; Yu et al., 2010)

در جدول ۲ خلاصه ای از چالش های اصلی استفاده از رسانه های اجتماعی برای به اشتراک گذاری دانش را آوردیم.

جدول ۲. چالش های کلیدی استفاده از رسانه های اجتماعی برای به اشتراک گذاری دانش

چالش های کلیدی منبع
• به اشتراک گذاری دانش پویا و ضمنی

• هزینه های تدوین دانش

• فقدان مزیت مرتبط درک شده

• ترس از از دست دادن قدرت دانش

• روابط قدرت

(Pee & Lee, 2015)
• اشتراک دانش مرزی

• جو سازمانی و ماهیت فرهنگ دانش

• عدم حمایت رهبری و مديريتي

• ایجاد اعتماد بین فردی

• تمایل به استفاده مجدد از دانش کدگذاری شده و مدون

(Stewart & Osei-Bryson, 2013; Chen & Hung, 2010)
• عدم تمایل به اشتراک دانش با دیگران

• انگیزه های فردی و سیستم پاداش

• تطبیق استفاده از ابزارهای جدید (مثلا SM) برای KS

• پذیرش و مشارکت کم کاربر

(Alajmi, 2012)
• مزایای شخصی

• ادراک اولویت پایین، در مورد استفاده از SM برای KS

• عدم اعتماد

(chang & Chuang, 2011)

در جدول زير  هم ليستی از مدل های اشتراک دانش در جوامع مجازی را به اختصار با ذكر موضوع و متغيرهای به كاربرده شده آورده ايم:

جدول ۳. مدل های اشتراک دانش در جوامع مجازی

ارائه دهندگان مدل موضوع متغیرها
( Zhang, Fang, Wei, & Chen, 2010) بررسي نقش سلامت رواني در ارتقاء تمايل به تداوم اشتراک دانش در
جوامع مجازی
اعتماد، خودآگاهي، سلامت رواني، تمايل به تداوم اشتراك دانش
(Chen & Hung, 2010) عوامل مؤثر بر اشتراک دانش اعضا و پيشبرنده در جوامع مجازی هنجارهاي تبادل دانش، اعتماد بين فردي،
خودكارآمدي اشتراك دانش، مزيت مرتبط درك شده، سازگاري درك شده
(Hong. & Ping, 2009) تأثير اشتراک گذاري دانش در جوامع مجازي بر روي اعتماد نام تجاري مصرف كنندگان محتواي اشتراك، درجه اشتراك، اعتماد در قدرت نام تجاري، اعتماد در خوشنامي
( Hou, Sung, & Chang, 2009) بررسي الگوهاي رفتاري فعاليت مباحثه اشتراك دانش آنلاين ميان اساتيد و استراتژي حل مسئله پيشنهادات واضح، حل هاي پيشنهادي يا اطلاعات مرتبط، تطبيق انتقال و محاوره محور راه حل ها، نتايج پيشنهادي،مباحث ديگر
(Chen, Chen, & Kinshuk, 2009) بررسي عوامل مؤثر بر رفتار به اشتراک گذاري شركت كنندگان دانش در جوامع آموزش مجازي گرايش به اشتراك دانش، خود كارآمدي خلق دانش، خودكارآمدي فضاي وب، هنجارهاي ذهني، روابط شبكه هاي اجتماعي
  1. نتیجه گیری

این مقاله بر مبنای بررسی ادبیات سیستماتیک و ارائه یک مرور کلی از استفاده از رسانه های اجتماعی برای به اشتراک گذاری دانش انجام شده است. نتایج این تحقیق نشان داد که عوامل کلیدی مختلفی در رسانه های اجتماعی برای مطالعات به اشتراک گذاری دانش در محدوده وسیعی از کسب و کار، توسعه حرفه ای، خدمات بهداشتی، مدیریت بحران، خدمات حرفه ای عمومی و سایر حوزه ها طبقه بندی شده اند.

نتایج حاصل از یافته ها این است که تعداد زیادی از مطالعات بر رفتارهای کاربران در رابطه با استفاده از رسانه های اجتماعی در به اشتراک گذاری دانش، کاربرد آن، مزایای آن، پلتفرم ها و ابزار، تمرکز کردند، در حالی که به نگرانی های مربوط به حریم خصوصی توجه کافی نشده است.

اکثر مقالات مورد بررسی (۵۲٪)، رویکرد کمی را شامل می شوند، در حالی که فقط ۱۱٪ از مطالعات رویکرد کیفی دارند و ۵٪ آن ها نیز مطالعات مروری هستند.

هم چنین در این پژوهش متغیرهای تاثیرگذار بر اشتراک دانش در جوامع مجازی شناسایی شد. این متغیرها در دو دسته قرار گرفته اند:دسته اول شامل عوامل مفهومی مثل هنجارهای به اشتراک گذاری دانش، اعتماد بین فردی. دسته دوم به عوامل فردی اشاره دارد. خودکارآمدی اشتراک دانش، مزیت مرتبط درک شده و سازگاری درک شده از جمله عوامل فردی هستند. در نهایت یافته ها نشان داد ارتباط مثبت و معنادار و همبستگی قوی بین متغیرهای فوق و اشتراک دانش در جوامع مجازی وجود دارد.

منابع

  1. Hou, T., Sung, T., & Chang. (2009). is exploring the bihavioral pattern of an online knowledge-sharing discussion activity among teachers with problem- solving strategy. Teaching and Teacher Education, 25, 101-108.
  2. Yan, Y., Davison, R. M., & Mo, C. (2013). Employee creativity formation: The roles of knowledge seeking,knowledge contributing and flow experience in Web 2.0 virtual communities. Computers in Human Behavior, 29(5), 1923-1932.
  3. Zhang, Y., Fang, Y., Wei, K.-K., & Chen, H. (2010). Exploring the role of psychological safety in promoting the intention to continue sharing knowledge in virtual communities. International Journal Information Management, 30, 425-436.
  4. Alajmi, B. (2012). The Intention to Share: Psychological Investigation of Knowledge Sharing Behaviour in Online Communities. Journal of Information & Knowledge Management, 11(03), 1250022.
  5. Berthon, P., Pitt, L., Plangger, K., & Shapiro, D. (2012). Marketing Meets Web 2.0, Social Media, And Creative Consumers: Implications For International Marketing Strategy. Business horizons, 55(3), 261-271.
  6. Bilgihan, A., Barreda, A., Okumus, F., & Nusair, K. (2016). Consumer perception of knowledge-sharing in travel-related Online Social Networks. Tourism Management, 52, 287-296.
  7. Bukowitz, W., & Williams, R. (1999). he Knowledge Management Fieldbook. Financial Times (FT) Press.
  8. Chan, R., Lee, C., Chu, S., & Leung, K. (2013). Knowledge Management using Social Media: A Comparative Study between Blogs and Facebook. Proceedings of the American Society for Information Science and Technology, 50(1), 1-9.
  9. chang, H., & Chuang, S.-S. (2011). Social capital and individual motivations on knowledge sharing: Participant involvement as a moderator. Information & Management, 48(1), 9-18.
  10. Chen, C.-J., & Hung, S.-W. (2010). To give or to receive? Factors influencing members’ knowledge sharing and community promotion in professional virtual communities. Information & Management, 47(4), 226-236.
  11. Chen, I., Chen, N.-S., & Kinshuk. (2009). Examining the Factors Influencing Participants’ Knowledge Sharing Behavior in Virtual Learning Communities. Educational Technology & Society, 12(1), 134–۱۴۸٫
  12. Davenport, T., & Prusak, L. (1998). Working Knowledge: How Organizations Manage What They Know. Boston: Harvard Business School.
  13. Eid, M., & Nuhu, N. (2011). Impact of learning culture and information technology use on knowledge sharing of Saudi students. Knowledge Management Research and Practice , 9(1), 48-57.
  14. Filo, K., Lock, D., & Karg, A. (2015). Sport and social media research: A review. Sport Management Review, 18(2), 166-181.
  15. Ghadirian, H., Ayub, A., Silong, A., & Hosein Zadeh, A. (2014). Knowledge Sharing Behaviour among Students in Learning Environments: A Review of Literature. Asian Social Science, 10(4), 38–۴۵٫
  16. Hajli , M., & Lin, X. (2014). Developing tourism education through social media. Tourism Planning & Development, 11(4), 405-414.
  17. , Z., & Ping, C. (2009). The Influence of Knowledge Sharing in Virtual Communities on Consumers’ Brand Trust: An Empirical Study. International Conference on Networks Security, Wireless Communications and Trusted Computing, 580-583.
  18. Hussein, S. (2016). Towards designing an EA readiness instrument: A systematic review. IEEE International Colloquium on Information Science and Technology (CiSt), 158 – 163.
  19. Jadin, T., Gnambs, T., & Batinic , B. (2013). Personality traits and knowledge sharing in online communities. Computers in Human Behaviour, 29(1), 210e216.
  20. Kaplan, A., & Haenlein, M. (2010). Users of the world, unite! The challenges and opportunities of Social Media. Business Horizons, 53(1), 59-68.
  21. Kapur, M., & Kinzer, C. (2007). Examining the effect of problem type in a synchronous computer-supported collaborative learning (CSCL) environment. Educational Technology Research & Development, 55(5), 439–۴۵۹٫
  22. Kitchenham, B. (2007). Guidelines for performing Systematic Literature Reviews in Software Engineering. Keele University, Keele, Staffs, ST5 5BG, UK and Department of Computer Science, University of Durham, Durham, UK, 1–۶۵٫
  23. Lam, H., Cheng, T., & Yeung, A. (2016). The impact of firms’ social media initiatives on operational efficiency and innovativeness. Operations Management, 47-48, 28-43.
  24. Leonardi, P., Huysman, M., & Steinfield, C. (2013). Enterprise Social Media: Definition, History, and Prospects for the Study of Social Technologies in Organizations. Journal of Computer‐Mediated Communication, 19(1), 1-19.
  25. Li, H., & Sakamoto, Y. (2014). Social impacts in social media: An examination of perceived truthfulness and sharing of information. Computers in Human Behavior, 41, 278-287.
  26. Ma, W., & Chan, A. (2014). Knowledge sharing and social media: Altruism, perceived online attachment motivation, and perceived online relationship commitment. Computers in Human Behavior, 39(1), 51-58.
  27. Ma, W., & Yuen, A. (2011). Gender Differences of Knowledge Sharing in Online Learning Environment. Computers & Education, 56(1), 210–۲۱۹٫
  28. Mazzolini, M., & Maddison, S. (2007). When to jump. In: The role of the instructor in online discussion forums. Computers & Education, 49(2), 193-213.
  29. Michaelidou, N., Christodoulides, G., & Siamagka, N. (2011). Usage, Barriers and Measurement of Social Media Marketing: An Exploratory Investigation of Small and Medium B2B Brands. Industrial marketing, 40(7), 1153-1159.
  30. Nah, S., & Saxton, G. (2013). Modeling the adoption and use of social media by nonprofit organizations. New Media & Society, 15(2), 294-313.
  31. O’Dell, C., & Grayson, a. (1998). If Only We Knew What We Know: Identification and Transfer of Internal Best Practices. California Management Review, 40(3), 154-74.
  32. Oh, H., Ozkaya, E., & Larose, R. (2014). How does online social networking enhance life satisfaction? the relationships among online supportive interaction, affect, perceived social support, sense of community, and life satisfaction. Computers in Human Behavior, 30, 69-78.
  33. Osatuyi, B. (2013). Information sharing on social media sites. Computers in Human Behavior. Computers in Human Behavior, 29(6), 2622–۲۶۳۱٫
  34. Pee, L., & Lee, J. (2015). Intrinsically motivating employees’ online knowledge sharing: Understanding the effects of job design. International Journal of Information Management., 35(6), 679-690.
  35. Rambe, P., & Nel, L. (2015). Technological utopia, dystopia and ambivalence: Teaching with social media at a South African university. British Journal of Educational Technology, 46(3), 629-648.
  36. Sharma, B., Singh, M., & Neha . (2012). Knowledge Sharing Barriers: An Approach of Interpretive Structural Modeling. The IUP Journal of Knowledge Management, 35-52.
  37. Stewart, G., & Osei-Bryson, K.-M. (2013). Exploration of factors that impact voluntary contribution to electronic knowledge repositories in organizational settings. Knowledge Management Research & Practice, 11(3), 288-312.
  38. Unterkalmsteiner, M., Gorschek, T., & Islam, A. (2012). Evaluation and Measurement of Software Process Improvement—A Systematic Literature Review. IEEE Transactions on Software Engineering, 38(2), 398 – 424.
  39. Wang, S., & Noe, R. (2010). Knowledge Sharing: A Review and Directions for Future Research. Human Resource Management Review, 20(2), 115–۱۳۱٫
  40. Yu, T.-K., Lu, L.-C., & Liu, T.-F. (2010). Exploring factors that influence knowledge sharing behavior via weblogs. Computers in Human Behavior, 2(1), 32-41.
  41. Zhang, x., Zhou, Z., & Pablos, d. (2013). Effect of knowledge sharing visibility on incentive-based relationship in Electronic Knowledge Management Systems: An empirical investigation. Computers in Human Behavior, 29(2).

[۱] Macpherson

[۲] O`Dell & Grayson

[۳] Systematic Literature Review

(Visited 36 times, 1 visits today)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code